Her geçen gün verimli toprakların sanayileşmeye ve imara açıldığı Düzce’mizde, yönetimde söz sahibi olmuş ya da olmaya devam edenlerin, her şey güllük gülistanlıkmış gibi ‘Gelecek tarım ve turizmde!’ diyerek pembe tablo çizmesini şaşkınlıkla izliyorum. Düzce 1. OSB’nin tarım alanlarını da kapsayacak şekilde genişletilmesi talebi ve yine Akçakoca ihtisas OSB’nin kurulduğu bölgenin 1. sınıf tarım arazisi olduğu gerekçesiyle yargı süreciyle karşı karşıya kalması büyük fotoğrafın ilk akla gelen ayrıntıları olarak öne çıkıyor. Şimdi gelişme ve kalkınma adına sanayi kuruluşlarına ve istihdama ihtiyaç olduğundan dem vuranlar, kendilerine tarımsal hedefler sorulduğunda bakanlığın desteklerini anlatmaktan öteye gidemiyor.   Türkiye’nin en kirli havasına sahip bir memlekette hala önceliğin sanayide olması söylemlerle eylemlerin birbirini tutmadığını açıkça gösteriyor.  Hatta hedef ‘Yeşil sanayi’ olması gerekirken, geçmişte kirli yatırımlara kucak açılması yüzünden tarım, hayvancılık ve arıcılığın bu durumdan nasıl etkilendiği akademik araştırmalara konu oluyor. Tüm bu karamsar gidişatın içinde umut ışığı olacak adımlar da geliyor. Uzun yıllardır tarım sektöründeki tecrübesi ve akademik birikimiyle tanınan Ali Uzun, Akçakoca Fındık Tarım Üretim ve Pazarlama Kooperatifi (AFİKO) çatısı altında Düzceli üreticileri bir araya getirmeyi amaçlıyor. Düzce'nin bereketli topraklarını daha verimli kullanmak ve yerel tarımı modern tekniklerle geleceğe taşımak amacıyla önemli bir adım atan Ziraat Yüksek Mühendisi Ali Uzun öncülüğünde kurulan AFİKO, şehrin tarımsal potansiyelini katma değerli projelere dönüştürmeyi hedefliyor. Yine Belediye Başkanı Dr. Faruk Özlü talimatıyla Düzce Belediyesi’nin kurduğu Tarım Akademisi de bölgenin tarımsal kalkınmasını desteklemeyi hedefliyor. Özellikle katma değeri yüksek ürünlerin yetiştirilmesi üzerine odaklanan akademi, hem eğitim hem de üretim üssü görevi görüyor. Bu girişimlerin artarak devam etmesi, Düzce’de önemli bir geçim kaynağı olan fındık başta olmak üzere tarımsal ürünlerin hak ettiği değeri görmesine kapı aralıyor. Şehrin tarımsal ihracatının yüzde 85’ini fındığın oluşturduğu düşünüldüğünde, üreticilerin sadece fındık toplayan değil, sayıları giderek artan tesisler sayesinde işleyen ve işlediğini satan da olması bu alandaki bilinçlenmeyi gösteriyor. Bu işin yıllardır kaymağını yiyen ihracatçılara karşı fiyatlar konusunda her sezon boynu bükük kalan üreticilere sadece alan bazlı destek ve budama eğitimleri ile değil, yenilikçi tarımsal hamlelerle omuz verilmesi ve en önemlisi fındık zararlıları ile etkin mücadele edilmesi Düzce’nin Türkiye’de fındık borsasını ve kalitesini belirleyen bir merkeze dönüşmesini kaçınılmaz kılar. Düzce’nin cevher niteliğindeki topraklarının kıymetini bu güne kadar yeterince bilmediğimiz aşikar, artık hayati önem taşıyan; geleceğimiz için bundan sonra ne yapacağımız… Söylem başka, icraat başka olursa o zaman ortada çelişki olur, peki inandırıcılık nerede?